büyüdüm bende herkez gibi en sonunda... o koşa koşa gelmek istediğim yaşlardayım şimdilerde...
mutlumuyum peki ? hayır... umutlumuyum ? onada koca bir hayır.... geriye dönebilmek çok istiyorum çoğu zaman....
hissiyatım korkmaktır şuan ve her geçen saniye biraz daha sorumlu hissediyorum kendimi, hayatımdan ve senin hayatından da bir okadar...
seninse sadece kuru yapraklarda tadın var... sensizliğin özlemini attığım ve tattığım o kuru yapraklarla devam edebiliyorum sadece... yürümek için uyumak için konuşmak için çoşmak için ağlamak için seninle birlikte olabilmenin, elimde avucumda kalan tek varlığa sahip çıkabilmenin savaşını veriyorum....umursamıyorum belkide artık etrafı kendimle yüzleştiğim için.... hissiyatım korkmaktır ve sen yanımda yokken ben kayboluyorum, batıyorum bu alışıla gelmiş bataklıklarda....
kuru yapraklarda tadın varken ve sen yanımda yokken sevgilim, hissiyatım korkmaktır ve korkuyorum sensiz olduğum her saniye...
ve lanet ediyorum seni yaşayabilmek için, içinde kaybolduğum günlerime...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder